Katowice jak Chicago

Katowice nazywane były kiedyś polskim Chicago, zatem gdzie, jak nie tutaj mógł się zadomowić i rozwinąć blues?

Jego śląski pierwiastek to wielkie nazwiska świata muzyki: Ryszard Riedel, Ireneusz Dudek, Leszek Winder, Jan „Kyks” Skrzek czy Jerzy „Kawa” Kawalec.

Wielkim popularyzatorem wiedzy o bluesie jest Andrzej Matysik, redaktor naczelny miesięcznika „Twój Blues”, który był gościem Marianny Dufek w Jej programie „Portret subiektywny”. Premiera już była na telewizyjnej antenie, ale możecie go obejrzeć na YouYube 🙂

Program zrealizowany we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach. Partnerem odcinka była Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Od węgla do bluesa

O bluesie wie wszystko. To jego pasja, miłość, życie.

Andrzej Matysik w najbliższy poniedziałek, 14 czerwca o godz. 14. będzie gościem „Portretu Subiektywnego” – programu Marianny Dufek w TVP3 Katowice.

W nettg.pl tak pisano o bohaterze tego odcinka „Portretu subiektywnego”:

Całe swoje młode lata spędził „na węglu”. Najpierw było technikum górnicze, następnie studia na Politechnice w Gliwicach i wreszcie praca zawodowa, kolejno w kopalniach Prezydent i Polska. W ciągu 33 lat pracy przeszedł wszelkie możliwe szczeble kariery. Od stażysty, przez wszystkie stopnie sztygarskie, do głównego inżyniera przeróbki mechanicznej węgla, a potem także dyrektora w prywatnej spółce górniczej. Jednak bez bluesa jego życiorys wydaje się niepełny.

Jak wspomina czasy lat 70. ubiegłego wieku, kiedy powstawała śląska scena bluesowa? Katowice nazywane były kiedyś polskim Chicago, zatem gdzie jak nie tutaj mógł się zadomowić i rozwinąć blues? Jego śląski pierwiastek to wielkie nazwiska świata muzyki: Ryszard Riedel, Ireneusz Dudek, Leszek Winder, Jan „Kyks” Skrzek czy Jerzy „Kawa” Kawalec. 

Tak o Andrzeju Matysiki pisała Anna Delkowska, autorka bloga w10inspiracjidookolaswiata.pl :

Andrzej Matysik – dziennikarz muzyczny i redaktor jedynego w Polsce i wydawanego na Śląsku magazynu o bluesie „Twój Blues” powiedział mi, że blues jest korzeniem muzyki rozrywkowej. Nie byłoby Elvisa Presleya gdyby nie urodził się w czarnoskórym miasteczku Tupelo w stanie Missisipi i nie przesiąkł pierwotną muzyką z sąsiedztwa. A ja uważam, że podróż śladami polskiej muzyki nie będzie kompletna, jeśli nie dotkniesz jej fundamentów. A na mapie naszego kraju wypadają one właśnie na Śląsku.

Program zrealizowany we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach. Partnerem odcinka jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

W górach wysokich

Czy wspinanie to sport , czy coś więcej?

Spotkanie z Krzysztofem Wielickim w programie Marianny Dufek „Portret Subiektywny” w poniedziałek, 26 kwietnia o godz. 14.00 na antenie TVP3 Katowice.

Zdjęcia do programu powstały w Fabryce Porcelany w Katowicach.

Partnerem odcinka jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Pasjonat

Czy ktoś przegapił 21. odcinek „Portretu subiektywnego” , w którym Marianna Dufek o poindustrialnym dziedzictwie Śląska rozmawia z dr. Adamem Hajdugą?

Program zrealizowany we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach. Partnerem odcinka jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Wspinaczka

Zawsze ciągnęło mnie do osobistego odkrywania świata, a wyprawy górskie były dobrym sposobem na to… W latach 80-tych w Klubie Wysokogórskim w Katowicach żyliśmy jak jedna rodzina. Góry były furtka do świata.

Tak mówił Mariannie Dufek, autorce cyklu „Portret subiektywny” himalaista Janusz Majer.

Janusz Majer – kierownik programu Polski Himalaizm Zimowy 2016 – 2020, przewodniczący Rady Fundacji Wspierania Alpinizmu Polskiego im. Jerzego Kukuczki. Miał 17 lat. gdy ukończył kurs skałkowy na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej i rozpoczął wspinanie w Tatrach. Jest uczestnikiem wielu wypraw wysokogórskich w Himalajach, Hindukuszu i Karakorum.

Prócz wspinania zajmuje się organizowaniem i logistyką wypraw. W latach 1980-92 prezes Klubu Wysokogórskiego w Katowicach, skupiającego wybitnych alpinistów i himalaistów w tamtym czasie (min.: Jerzy Kukuczka, Krzysztof Wielicki, Ryszard Pawłowski, Artur Hajzer). Wielokrotny organizator Festiwalu Filmów Górskich w Katowicach (1988, 1990, 1992).

Członek wielu jury górskich festiwali filmowych w Polsce i Europie (Teplice nad Metui Festival – Czechy, Poprad Film Festival – Slovakia, Bansko Film Festival – Bulgaria, Explorer Film Festival Łódź). Autor artykułów w prasie branżowej dotyczących wypraw wysokogórskich: Taternik, American Journal, Alpine Journal. Wiceprezes Polskiego Związku Alpinizmu w latach 1987-1993, honorowy członek Klubu Wysokogórskiego w Katowicach, przewodniczący Komisji Wspinaczki Wysokogórskiej PZA.

Na premierę odcinka „Portretu subiektywnego” z Januszem Majerem zapraszamy do TVP3 Katowice w najbliższy piątek, 26 czerwca o godzinie 18.

Zdjęcia zrealizowaliśmy we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach. Partnerem programu jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Solenizant

Adam Sikora skończył 60 lat. Ad multos annos!

Wybitny operator filmów, autor zdjęć do obrazów m.in. Lecha Majewskiego, Jerzego Skolimowskiego czy Piotra Dumały. To jeden z najciekawszych polskich reżyserów.

Był niedawno gościem w programie „Portret subiektywny” Marianny Dufek.

– Miałem szczęście, bo spotkałem wybitnych twórców, którzy wiele mnie nauczyli – powiedział.

Sikora jest absolwentem Wydziału Operatorskiego PWSFTViT w Łodzi. Zrealizował wiele spektakli Teatru Telewizji oraz programów kulturalnych Telewizji Polskiej. Był autorem zdjęć między innymi, do takich filmów, jak: Angelus (reż. Lech Majewski), Cztery noce z Anną (reż. Jerzy Skolimowski), Młyn i krzyż (reż. Lech Majewski), Las (reż. Piotr Dumała), Essential Killing (reż. Jerzy Skolimowski).
Laureat wielu prestiżowych nagród filmowych, m.in.: Srebrnej Żaby za zdjęcia do filmu Angelus na Festiwalu Camerimage w Łodzi (2001) czy Złotych Lwów za zdjęcia do filmu Essential Killing na festiwalu w Wenecji (2011). Adam Sikora ma swoim koncie także nagrody za filmy krótkometrażowe i dokumentalne.

Zdjęcia zrealizowano we wnętrzach Fabryka Porcelany w Katowicach. Partnerem programu jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Śląsk oczami góralki

Odkrywała Śląsk mając do tego narzędzia  historyka. Jak wyglądała konfrontacja wyobrażeń z oglądem naukowca? Co Irmę Kozinę zaskoczyło w naszym regionie?

Żyjemy w dziwnych czasach. Z perspektywy dobrowolnej izolacji doceniamy to, co mamy. I to co możemy stracić.

– Pierwsza rzecz, która mnie zaskoczyła na Śląsku to piękne pałace – tak powiedziała Mariannie Dufek profesor Irma Kozina w najnowszym odcinku (12 !) „Portretu subiektywnego”.

Co mają ze sobą wspólnego żeliwne igielniki z czasów naszych prababek, meble gięte z drewna i ze stali z rezydencji Prezydenta RP w Wiśle, radioodbiorniki firmy Capello, kultowy motocykl MOJ, porcelanowe steatyty z PRL-owskich stołów, długopisy Zenith, którymi pisała cała Polska, pierwsza polska endoproteza, szybowiec Foka, piekarniki Amica Zen?

To obiekty, które nie tylko nadal zachwycają formą, funkcją lub stylem, ale które zaprojektowano i produkowano (lub wciąż się produkuje) na Śląsku. To też przede wszystkim ikoniczne przedmioty, które stały się bohaterami rozchwytywanej publikacji „Ikony dizajnu w województwie śląskim”, będącej podsumowaniem badań, jakie przeprowadziła w 2012 roku dr hab. Irma Kozina z udziałem Zofii Piekarskiej-Oslislo na zlecenie projektu Design Silesia.

Polski design ma się dobrze i zaświadcza o tym prof. Irma Kozina, historyk sztuki, która w ciekawy sposób opowiada o kolejach wzornictwa polskiego. 

Czy Śląsk ma problem z akceptacją siebie? Dlaczego cały czas jest kreowany na nowo? I czy PRL-owskie Katowice mogły stać się zabytkiem?

Od dziecka kocha sztukę, próbowała malować, ale nie była z siebie zadowolona. Wybrała więc historię sztuki, bo lubi rzeczywistość dobrze zaprojektowaną.

Historię sztuki w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie profesor Irma Kozina ukończyła w 1988 r. Swoją pracę magisterską o polskich chorągwiach nagrobnych napisała pod kierunkiem prof. dr hab. Jana K. Ostrowskiego.

Jako stypendystka Gerda-Henkel Stiftung studiowała na Freie Universität w Berlinie. W 1996 r. obroniła w Uniwersytecie Wrocławskim pracę doktorską o pałacach i zamkach na pruskim Górnym Śląsku w latach 1850-1914 – promotorem pracy była prof. dr hab. Ewa Chojecka.

Habilitację uzyskała w Uniwersytecie Warszawskim w 2007 r., na podstawie publikacji pt. Dylematy architektoniczne na przemysłowym Górnym Śląsku w latach 1763-1955. Od 1998 r. prowadzi zajęcia z zakresu historii sztuki i dizajnu w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.

Irma Kozina jest autorką wielu artykułów oraz książek (m.in. Art Deco, Ikony dizajnu w województwie śląskim, Polski design). Od lat apelowała o zajęcie się popadającym w ruinę starym dworcem w Katowicach, przed którym zresztą wraz ze swoimi studentami zorganizowała demonstrację. To także ona broniła brutalistycznej konstrukcji hali dworca głównego PKP i była jedną z osób walczących o zachowanie stalowej konstrukcji wyburzonego Supersamu, czyli hali targowej z 1937 roku.

W 2013 r. otrzymała Nagrodę im. ks. Augustyna Weltzla „Górnośląski Tacyt” za autorstwo książki „Ikony dizajnu w województwie śląskim”. W 2018 r. uhonorowano ją odznaką „Zasłużony dla kultury polskiej”, przyznawaną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zdjęcia zrealizowano we wnętrzach Fabryka Porcelany w Katowicach. Partnerem programu jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.


Pytania o Śląsk

Czy Śląsk ma problem z akceptacją siebie?

Dlaczego cały czas jest kreowany na nowo? I czy PRL-owskie Katowice mogły stać się zabytkiem?

Odpowiedzi już jutro, w piątek 20 marca w programie  „Portret Subiektywny” w Telewizji  Katowice o godzinie 19.15
Zapraszamy!

Zdjęcia zrealizowano we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach.

Partnerem programu jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Wiwisekcja

W najnowszym odcinku „Portretu Subiektywnego” Jarosław Świerszcz, czyli Ingmar Villqist opowiada Mariannie Dufek, dlaczego miłość do teatru wyparła miłość do sztuki.

Padną też pytania o drogę  do realizacji marzeń, o Śląsku, Metropolii, sztuce  i teatrze . Na dociekliwe pytania – szczera odpowiedź. Czy się udało? Oceńcie sami.

Premiera odcinka na antenie TVP3 Katowice była w ubiegły piątek, 21 lutego. Kto przegapił, ma szansę obejrzeć (i przy okazji subskrybować nasz kanał na YouTube):

Zdjęcia zrealizowano we wnętrzach Fabryka Porcelany w Katowicach.

Partnerem programu jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Śląsk jest magiczny

Lech Majewski to poeta, pisarz, malarz i reżyser urodzony w Katowicach, od 1981 pracuje przede wszystkim za granicą.

Początkowo studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych, a następnie ukończył studia na Wydziale Reżyserii PWSTFTviT w Łodzi.

Bardzo mocno związany z Katowicami i Śląskiem. Między innymi o tym zauroczeniu mówi w pierwszym odcinku „Portretu subiektywnego” Marianny Dufek.

Jego filmy, m.in.: Rycerz, Lot Świerkowej Gęsi, Więzień Rio, Ewangelia wg Harry’ego, Basquiat (scenariusz na podstawie jego książki), Pokój saren, Wojaczek, Angelus, Ogród rozkoszy ziemskich, Szklane usta, Młyn i Krzyż oraz Onirica, prezentowane były na festiwalach filmowych w Cannes, Wenecji, Berlinie, Toronto, Rzymie, Nowym Jorku, Rio de Janeiro, Londynie, Barcelonie, Jerozolimie i Montrealu, zdobywając wiele nagród.

Wideoarty, fotografie i rzeźby Lecha Majewskiego pokazywało wiele muzeów i galerii świata. W 2006 roku nowojorskie Muzeum of Modern Art uhonorowało jego twórczość organizacją indywidualnej retrospektywy, a rok później instalacja Krew Poety stała się częścią 52. Biennale w Wenecji.

Kolejny cykl wideoartów pt. Bruegel Suite był wystawiony w Luwrze, Tel Aviv Museum of Art., National Gallery w Londynie, Prado w Madrycie oraz na 54. Weneckim Biennale.

Partnerami projektu są Miasto Katowice oraz Fabryka Porcelany.