Powiedzenie choremu, że medycyna w jego przypadku jest bezradna, wystawia jak najgorsze świadectwo lekarzowi, który takie słowa wypowiada, i środowisku, które reprezentuje, bo najczęściej wynika z niewiedzy, ignorancji, lenistwa, braku doświadczenia – mówi Mariannie Dufek, autorce cyklu “Portret subiektywny” onkolog prof. dr hab. n. med. Krzysztof Składowski.
Profesor jest krajowym konsultantem w dziedzinie radioterapii onkologicznej, dyrektorem Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowego Instytutu Badawczego, Oddział w Gliwicach.
Prof. Krzysztof Składowski urodził się 17 września 1960 r. w Ostrowcu Świętokrzyskim. Od 1970 r. mieszka na Górnym Śląsku – skończył I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Chorzowie i Wydział Lekarski Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. W Narodowym Instytucie Onkologii w Gliwicach pracuje nieprzerwanie od 1985 r. Od 1997 r. kieruje I Kliniką Radioterapii i Chemioterapii, a od 2016 r. jest dyrektorem Narodowego Instytutu Onkologii w Gliwicach.
Rak jest jak blizna, która zostaje do końca życia. Problemy psychologiczne są związane zresztą nie tylko z chorobą nowotworową. Kiedyś zastanawiałem się, jaka „grupa zawodowa” najgorzej przechodzi przez to doświadczenie. Może to zabrzmi dziwnie, ale doszedłem do wniosku, że księżom najtrudniej jest pogodzić się z tą chorobą.
1 kwietnia 1997 r. prof. dr hab. n. med. Krzysztof Składowski objął stanowisko kierownika I Kliniki Radioterapii (obecnie I Klinika Radioterapii i Chemioterapii) gliwickiego oddziału Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowego Instytutu Badawczego, który wówczas nosił nazwę Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Gliwicach.
W ciągu tych 25 lat zbudował zespół, którego może mu pozazdrościć wielu szefów klinik i oddziałów, nie tylko onkologicznych.
Program zrealizowany we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach. Partnerem odcinka jest JSW S.A.
