Doktor Jola

Kończąc studia medyczne, odbywałam praktyki na oddziale internistycznym. Z tego czasu najbardziej zapadła mi w pamięć ogromna liczba ludzi chorych onkologiczne, umierających każdego dnia w cierpieniach. Nigdy nie zapomnę tej bezsilności, którą czułam w tamtym czasie – mówi dr Jolanta Grabowska-Markowska, założycielka i prezeska Społecznego Towarzystwa Hospicjum Cordis.

Hospicjum Cordis rozpoczęło swą działalność w Dzień Wigilijny 1990 roku. Przez cztery lata grupa kilkunastu osób różnych profesji posługiwała wolontaryjnie ludziom umierającym w ich domach. Wielkie marzenie o stworzeniu Domu Hospicyjnego zrealizowało się 19 lutego 1994 roku, przybierając nazwę: „Gościna Serca Św. Teresy od Dzieciątka Jezus”. Celem zespołu terapeutycznego hospicjum jest udzielenie chorym umierającym i ich rodzinom wszechstronnej i specjalistycznej opieki.

W latach 1974-78 była uczennicą Liceum Ogólnokształcącego im. T. Kościuszki w Mysłowicach. W 1984 ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W roku 1999 dr Grabowska-Markowska kończy I, a w roku 2002 – II stopień specjalizacji z zakresu pediatrii, zaś w 2003 r. – specjalizację z zakresu medycyny paliatywnej.

– Przypadek sprawił, że już po studiach, gdy zastanawiałam się, jaką zawodową drogę obrać, trafiłam na ludzi związanych z ruchem hospicyjnym. Kiedy zaczęłam wraz z nimi odwiedzać podopiecznych w ich domach, zaskoczyło mnie, że chorzy osobiście, stojąc na własnych nogach otwierali nam drzwi. Nikogo nie bolało, nikt nie krzyczał… Okazało się, że warunki, w jakich przebywają chorujący mają bezpośredni wpływ na przebieg choroby – mówiła dr Jolanta Grabowska-Markowska.

Hospicjum Cordis, które jest w trudnej sytuacji finansowej, można wesprzeć chociażby wpłacając na Zrzutkę.

Na spotkanie z Doktor Jolą, jak mówią o Niej pacjenci, zapraszamy do programu Marianny Dufek “Portret subiektywny” w środę, 19 kwietnia o godz. 18. na antenę TVP3 Katowice.

Program zrealizowany w Fabryce Porcelany w Katowicach. Partnerem odcinka jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Generał

Mama oczekiwała, że zostanę górnikiem. Tata pracował w kopalni “Piast”, potem “Ziemowit”. Brat – na “Wujku”, był tam także w 1981 roku, gdy strzelano do górników. Chciałem studiować. Pomyślałem, żeby najpierw zaliczyć wojsko, a dopiero potem iść studia – tak wyjaśniał wybór życiowej drogi Mariannie Dufek generał Roman Polko.

Roman Polko urodził się w Tychach. W 1985 roku ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Po szkole oficerskiej, jako podporucznik służył początkowo w 1. Batalionie Szturmowym w Dziwnowie. Pułku Specjalnym Komandosów w Dziwnowie, a potem w Lublińcu.

Brał udział w misji pokojowej ONZ w Jugosławii. W 1999 roku został awansowany na stopień podpułkownika. Największy prestiż zyskał jako Dowódca Wojskowej Formacji Specjalnej GROM (2000-2004). W tym czasie uczestniczył w misji na granicy kosowsko-macedońskiej, II wojnie w Zatoce Perskiej oraz w misji stabilizacyjnej w Iraku.

Na początku 2006 roku został przywrócony do służby czynnej, i ponownie wyznaczony dowódcą GROM-u. Mianowany na stopień generała brygady, i decyzją prezydenta Lecha Kaczyńskiego został zastępcą szefa BBN, a w 2007 roku już jako generał dywizji pełnił obowiązki szefa BBN. W styczniu 2009 r. zakończył służbę wojskową. Żonaty, dwójka dzieci.

Premierowy odcinek programu Marianny Dufek na antenie TVP3 Katowice 15 marca o godz. 18.

Program zrealizowany w Fabryce Porcelany w Katowicach.

Partnerem odcinka jest Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia.

Pisarz, poeta, dziennikarz

Dość wcześnie zauważyłem, że mówienie i pisanie jest pewnym atutem w środowisku rówieśniczym. To jest wspaniały moment, kiedy słowo zarówno brzmi i się pisze – tak Mariannie Dufek mówi Maciej M. Szczawiński o poezji, prozie i słowie mówionym.

Bohater 49. odcinka “Portretu subiektywnego”, programu Marianny Dufek zapytany kiedyś, kim jest przede wszystkim, odpowiada, że poetą i zwierzęciem radiowym.

Urodzony w 1954 roku, poeta, dziennikarz, krytyk literacki. Odznaczony Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Od ponad 40 lat związany z Polskim Radiem Katowice. Autor zbiorów wierszy (m.in. “Poprawczak pod Gwiazdorem”, “Inne okno”, “Wybór”), portretów literackich (“Rafał Wojaczek, który był” oraz “Zezowate szczęście. Opowieści o Bogumile Kobieli”), licznych publikacji prasowych i dramatów zrealizowanych w Teatrze Polskiego Radia.

Na spotkanie z Maciejem M. Szczawińskim zapraszamy w środę, 28 grudnia o godz. 18. na antenę TVP Katowice.

Program zrealizowany w Fabryce Porcelany w Katowicach. Partnerem odcinka jest Miasto Katowice.

Dziennikarz, reporter, podróżnik

W dziennikarstwie Tadeusz Biedzki przeszedł długą drogę. Kiedy po kilkudziesięciu latach miał już dosyć pisania, zaczął podróżować, by wrócić na dziennikarski szlak i szczyt.

Urodzony w 1953 roku w Rudzie Śląskiej w patriotycznej polskiej, śląskiej rodzinie. Jego prapradziadek uczestniczył w Powstaniu Styczniowym, a dziadek – w III Powstaniu Śląskim. Jego matka była polonistką, ojciec – inżynierem górniczym. Z domu wyniósł umiłowanie literatury.

W latach 1975-1989 dziennikarz “Dziennika Zachodniego”, “Trybuny Robotniczej”, “Polityki”, “Panoramy” i “Przeglądu Tygodniowego”. W 1981 roku jego artykuł w „Trybunie Robotniczej” o ekipie Edwarda Gierka pt. “Rachunek dla bezkarnych” wywołał poruszenie w całym kraju, miał setki przedruków w Polsce i w Europie Zachodniej.

Po ogłoszeniu stanu wojennego zatrzymany na 48 godzin przez SB, a po zwolnieniu wyrzucony z redakcji „Panoramy” i objęty zakazem wykonywania zawodu dziennikarza. Od tego czasu bezrobotny, chociaż w tamtych latach bezrobocie formalnie i faktycznie nie istniało.

Autor artykułów w prasie podziemnej. Po powołaniu tygodnika “Przegląd Tygodniowy”, zatrudniającego tzw. dziennikarzy niezweryfikowanych objętych zakazem pracy w mediach, w pierwszym zespole tego pisma. Reportaże, które zamieszczał w “Przeglądzie Tygodniowym” umocniły jego pozycję czołowego polskiego reportażysty. W tym okresie napisał też trzy demaskatorskie książki, odsłaniające prawdziwe oblicze Śląska: “Władcy Śląska”, “Miasto na wulkanie”, “Ślązacy i Schlieserzy”.

W latach 1991-2000 prezes zarządu Górnośląskiego Towarzystwa Prasowego sp. z o.o. w Katowicach (wydawca “Trybuny Śląskiej” i “Gazety Opolskiej” oraz tygodnika “Jarmark”). Pełnił równocześnie funkcję redaktora naczelnego “Trybuny Śląskiej”. Został wybrany na to stanowisko przez zespół gazety. W drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych przedstawił rządowi koncepcję utrzymania polskiego kapitału w gazetach regionalnych. Toczył w tej sprawie kilkuletnią, ostatecznie przegraną, batalię.

W latach dziewięćdziesiątych rozpoczął wraz z żoną Wandą podróżowanie po świecie. W ciągu trzydziestu lat dotarł do najbardziej dzikich i niedostępnych miejsc na świecie, głównie w Afryce, Azji, Ameryce Płd., terenów nieosiągalnych dla turystów. Ma za sobą wiele trudnych i niebezpiecznych wypraw.

Razem z żoną są prawdopodobnie pierwszymi i wciąż jedynymi Polakami, którzy w 2015 roku dotarli do źródła Nigru w Afryce, najbardziej tajemniczej i dziwnej rzeki świata. W 2011 roku wrócił do pisania książek. Już jego pierwsze dzieło o Afryce, “Sen pod baobabem”, zostało uznane za Podróżniczą książkę 2012 roku. W następnych latach wydano jego kolejne książki podróżnicze oraz sensacyjno- historyczne, które uzyskały liczne nagrody, w tym najważniejszą w polskiej literaturze podróżniczej – Bursztynowy Motyl Arkadego Fiedlera za książkę “W piekle eboli”.

Premiera odcinka programu Marianny Dufek “Portret subiektywny” z Tadeuszem Biedzkim w środę, 30 listopada o godz. 18 na antenie TVP3 Katowice.

Program zrealizowany w Fabryce Porcelany w Katowicach.

Partnerem odcinka jest JSW S.A.

Ze Śląskiem w tle

„Mam poczucie, że dużo osób poznaje historię z moich książek. A ludzie chętnie opowiadają historie. Trzeba być otwartym i umieć słuchać” – tak o swoim pisarstwie Mariannie Dufek mówi Sabina Waszut.

Bohaterką najbliższego odcinka „Portretu Subiektywnego” programu Marianny Dufek będzie chorzowianka Sabina Waszut – pisarka i poetka. Debiutowała napisaną z Mariuszem Wieteską książką „Isabelle”. Jej pierwsza samodzielna powieść -„Rozdroża” doczekała się kontynuacji i razem z „W obcym domu” i „Zielony Byfyj” stworzyły śląską trylogię. W jednej z recenzji czytamy:

Cykl ten inspirowany jest prawdziwymi wydarzeniami, bowiem opowiada historię mieszkających na Górnym Śląsku dziadków autorki. Perypetie Sophie i Władka stanowią powtórzenie losów realnie istniejących Agnieszki i Jana. Śląsk zresztą stale pojawia się w jej twórczości. To dominanta, wokół której pisarka buduje narrację.

W pisarskim dorobku Sabiny Waszut znajdziemy też powieści „Bar na starym osiedlu”, „Dobra noc”, „Narzeczona z getta”, „Emigranci”. Sabina Waszut poszczycić się może wieloma nagrodami konkursów literackich. Jest również propagatorką kultury śląskiej.

Jej najnowszą powieścią są “Ogrody na popiołach”. Karty historii Górnego Śląska kryją wiele wątków, które jeszcze do niedawna stanowiły tabu, bądź były niechętnie poruszane. Jednym z nich jest kwestia komunistycznego obozu pracy, który znajdował się w świętochłowickiej Zgodzie. Powieść o poczuciu niesprawiedliwości i o tajemnicy, którą skrywało kilka pokoleń Ślązaków.

Premiera odcinka programu 16 listopada o godz. 18. na antenie TVP3 Katowice.

Program zrealizowany we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach. Partnerem odcinka jest JSW S.A.

Talent do kreślenia w genach

Śląsk jest miejscem, w którym najlepiej się czuję. To miejsce z którego pochodzę, miejsce bezpieczeństwa, otwartości ludzkiej i życzliwości – mówi Maciej Franta Mariannie Dufek w najnowszym odcinku “Portretu subiektywnego”.

Maciej Franta uznany został za najlepszego architekta 2021 roku. Nagrodę założycielowi pracowni Franta Group przyznało jury konkursu The Architecture Community. Jego dziadek, Aleksander Franta jest autorem Osiedla Gwiazdy i Tysiąclecie, rodzice również tworzą realizacje architektoniczne.

Maciej Franta zajmuje się projektowaniem architektury i urbanistyki osiedli mieszkaniowych i budynków użyteczności publicznej. Do najbardziej znanych realizacji należy Villa Reden . Realizacja zdobyła złoty medal w światowym konkursie Urban Design & Architecture Design Awards 2022.

Maciej Franta urodził się w Chorzowie w 1983 r. W 2008 roku ukończył Wydział Architektury na Politechnice Krakowskiej, a potem również tam studia doktoranckie, kształcił się także na Wydziale Architektury Uniwersytetu w Knoxville w Tennessee.

Cała moja rodzina to w 80 procent krąg architektów lub osób związanych ze sztuką i architekturą. Taka artystyczno-inżynierska rodzina od pokoleń. Niełatwo jest zadeklarować w liceum przed egzaminem, że jednak interesuje mnie astrofizyka. Zawsze byłem przekonany, że u mnie ta świadomość wyboru architektury była w 100 proc. zadeklarowana przeze mnie bez wpływu otoczenia.

W 2007 roku odbył praktyki w pracowni architektonicznej Gensler w Nowym Jorku. Od 2010 roku prowadzi w Katowicach pracownię Franta Group, która zajmuje się projektowaniem architektury i urbanistyki osiedli mieszkaniowych, budynków użyteczności publicznych oraz usługowych. Znalazł się także na liście 40 najbardziej obiecujących architektów w Europie przed 40. rokiem życia w plebiscycie Europe 40 Under 40 organizowanym przez The European Centre.

Premiera odcinka “Portret subiektywny” w środę, 26 października o godzinie 18. na antenie TVP3 Katowice.

Program zrealizowany we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach. Partnerem odcinka jest JSW S.A.

Wizjoner

Za sukcesem Fundacji Giesche i Fabryki Porcelany stoi zespół, którego spiritus movens jest Rafał Wyszyński.

Fundacja Giesche, zarządca Fabryki Porcelany w Katowicach, obchodzi jubileusz. Została powołana 10 lat temu w Fabryce Porcelany, gdzie od lat dwudziestych ubiegłego wieku produkowano znaną w całej Europie porcelanę sygnowaną znakiem Giesche.


Dzięki pracy wielu ludzi, ich pasji i wiary w sukces w Katowicach przywrócono pięknie zrewitalizowany, tętniący życiem, postindustrialny obiekt, który uratowany został przed całkowitym zniszczeniem. Obiekt, który zachwyca odwiedzających go gości.

Za sukcesem Fundacji Giesche i Fabryki Porcelany stoi zespół, którego spiritus movens jest Rafał Wyszyński. Absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Śląskiego, kilkuletni szef działu marketingu w międzynarodowej korporacji oraz zarządzający biurem architektonicznym. Człowiek wielu talentów. Jednak nie ukrywa, że początki były trudne:

Tu nie było prądu, wody, internetu ani ogrzewania. Wcześniej pracowałem w eleganckim gabinecie i przeniosłem się stamtąd do zrujnowanego biurowca, Okna przeciekały, było zimno.


Aktualnie Fabryka Porcelany to wielozadaniowy obiekt. Stała się również miejscem spotkań i licznych wydarzeń kulturalnych, gdzie odbywają się koncerty, spektakle i widowiska teatralne i festiwale.
Funkcjonuje również jako atrakcyjna przestrzeń dla eventów, pokazów mody, wystaw, plenerów fotograficznych czy konferencji. W 2017 roku Fabryka Porcelany została wpisana na Szlak Zabytków Techniki.
W środę, 12 października o godz. 18.00 na antenie TVP3 Katowice gościem ”Portretu Subiektywnego”, programu Marianny Dufek będzie prezes Fundacji Giesche Rafał Wyszyński.

Program zrealizowany w Fabryce Porcelany.

Partnerem odcinka jest JSW S.A.

Kajś, czyli tu…

Na Śląsku jestem u siebie – mówi Zbigniew Rokita w najnowszym odcinku programu Marianny Dufek “Portret subiektywny”.

Zbigniew Rokita specjalizuje się w problematyce Europy Wschodniej i Górnego Śląska. Autor książek reporterskich Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku (podwójnie nagrodzonej Nagrodą Literacką Nike 2021 oraz która otrzymała nominację do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus, nagrody Ambasador Nowej Europy i Międzynarodowej Nagrody im. Witolda Pileckiego) oraz Królowie strzelców. Piłka w cieniu imperium (książka została przełożona na język ukraiński, a spektakl na jej podstawie wystawiono w Teatrze Nowym w Zabrzu).

Autor sztuk teatralnych Nikaj (Teatr Zagłębia, reż. Robert Talarczyk) i Weltmajstry (Teatr Korez, reż. Robert Talarczyk). Pochodzi z Gliwic, mieszka w Katowicach.

Premiera odcinka w środę, 21 września o godz. 18. na antenie TVP3 Katowice.

Program zrealizowany w Fabryce Porcelany w Katowicach.

Partnerem odcinka jest JSW S.A.

Świętkowa

O Śląsku mówi, że „to miejsce, gdzie się urodziła, żyje i chciałaby umrzeć”.


W kolejnym odcinku ”Portretu Subiektywnego”, programu Marianny Dufek zapraszamy na spotkanie z Grażyną Bułką – aktorką teatralną i filmową. Pochodzi z robotniczej rodziny w Lipinach – dzielnicy Świętochłowic.

– Dzięki świetnej polonistce dzioucha z familoka poznała poezję, zakochała się w teatrze i została aktorką – mówi Grażyna Bułka.


Związana była z Teatrem Dzieci Zagłębia w Będzinie. W latach 1985-2014 grała w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej, a od 2014 roku oglądać ją można w Teatrze Śląskim w Katowicach. Współpracuje także z Teatrem Korez .

Uwielbiana przez publiczność naszego regionu za role w spektaklach „Cholonek” (w reżyserii Mirosława Neinerta i Roberta Talarczyka na podstawie powieści “Cholonek, czyli dobry Pan Bóg z gliny” Janoscha), w którym zagrała Świętkową i „Mianujom mie Hanka”.

Jeden z krytyków tak pisał o Bułce w roli Świętkowej:

“Cholonek” jest przedstawieniem o ludziach żyjących “pomiędzy”: pomiędzy Polską a Niemcami, jawą a snem, tragedią a farsą. Według jego twórców jest kijem wsadzonym w mrowisko śląskich kompleksów, nacjonalizmów i krzywd wobec Polski i Niemiec. Co ważne, spektakl przepełniony plebejskim, śląskim humorem i anegdotami znanymi wszystkim Ślązakom, nie jest spektaklem jedynie dla Ślązaków. Dzięki językowi śląskiemu Bułka otrzymała w nim rolę matki i żony. To, od czego próbowała uciec, wróciło do niej w dwójnasób. Krytycy uznali postać Świętkowej za najbarwniejszą. […] Chyba ważniejsze od Złotej Maski za Świętkową było to, że Świętkową pokazała aktorce jej miejsce na ziemi i że tym miejscem jest właśnie Śląsk. Można wręcz przypuszczać, że dzięki tej roli osiągnęła wewnętrzny spokój. Dzięki tej roli inaczej spojrzała również na śląski teatr – nie ma dla niej lepszego miejsca od teatru śląskiego (jako przestrzeni). Wróciła do korzeni i osiągnęła sukces.


Na spotkanie z Grażyną Bułką zapraszamy na antenę TVP3 Katowice w środę, 17 sierpnia o godz. 18.00

Program zrealizowany w Fabryce Porcelany.

Partnerem odcinka jest JSW S.A.

Malarka

Sztuka w moim życiu była od zawsze. Obrazy wisiały na ścianach. Ja malowałam, bo myślałam, że tak trzeba – mówi Mariannie Dufek malarka Renata Bonczar w 41. odcinku “Portretu subiektywnego”.


W kolejnym, 41. już odcinku programu “Portret Subiektywny” Marianna Dufek, autorka cyklu, o sztuce i Sztuce rozmawiać będzie z Renatą Bonczar – artystką, malarką, rysowniczką, projektantką, autorką wystaw i wykładowczynią akademicką.

Jej twórczość zalicza się do nurtu ekspresjonizmu abstrakcyjnego i abstrakcji iluzyjnej. Prace artystki prezentowane były na ponad 120 wystawach indywidualnych. Znajdują się w kolekcjach polskich i światowych muzeów i galerii.

Premiera odcinka 3 sierpnia o godz. 18. na antenie TVP3 Katowice, a potem na naszym kanale na YouTube.

Program zrealizowany we wnętrzach Fabryki Porcelany w Katowicach.

Partnerem odcinka jest JSW S.A.

error: Zawartość strony jest chroniona prawem autorskim !!!